درمان ناباروری مجموعهای از روشها و تکنیکهای پزشکی است که با هدف کمک به زوجهایی که در باروری طبیعی با مشکل مواجه هستند، انجام میشود. ناباروری به دلایل مختلفی از جمله مشکلات هورمونی، اختلالات تخمکگذاری، کاهش کیفیت اسپرم یا انسداد لولههای رحمی رخ میدهد. روشهای درمانی متناسب با علت ناباروری و شرایط فردی هر زوج انتخاب میشود و شامل درمانهای مختلف است که در این مقاله بیشتر توضیح خواهیم داد.

منظور از درمان ناباروری چیست؟
منظور از درمان نازایی استفاده از روشها و تکنیکهای پزشکی برای کمک به زوجهایی است که به صورت طبیعی قادر به بچه دار شدن نیستند. این درمانها بسته به علت ناباروری و وضعیت سلامت هر فرد، شامل دارو درمانی برای تنظیم هورمونها و تحریک تخمکگذاری، تکنیکهای کمکی مانند تلقیح داخل رحمی (IUI) یا لقاح آزمایشگاهی (IVF) و در مواردی انجام جراحی برای رفع مشکلات ساختاری در دستگاه تناسلی باشند.
هدف اصلی درمان ناباروری، شناسایی و رفع موانع باروری است تا شرایط لازم برای بارداری فراهم شود. این درمانها نه تنها به بهبود عملکرد سیستم تولید مثل کمک میکنند، بلکه به زوجها امید و امکان تجربه والد شدن را میبخشند. مشاوره و پیگیری مداوم با پزشک متخصص از مهمترین مراحل این فرایند محسوب میشود.
علت ناباروری خانم ها چیست؟
اولین اقدامات برای درمان ناباروری
زمانی که یک زوج پس از ۱۲ ماه رابطه منظم و محافظتنشده موفق به بارداری نمیشوند (و در زنان بالای ۳۵ سال، پس از ۶ ماه)، بررسی ناباروری توصیه میشود. اقدامات اولیه برای شروع درمان ناباروری شامل موارد زیر است:
🔹 ۱. جمعآوری شرح حال پزشکی کامل زوجین
پزشک ابتدا اطلاعاتی درباره موارد زیر جمعآوری میکند:
- سن زوجین
- مدت زمان تلاش برای بارداری
- سابقه بارداری قبلی (موفق یا ناموفق)
- چرخه قاعدگی زن (منظم بودن یا نبودن، درد، لکهبینی)
- سبک زندگی (سیگار، الکل، تغذیه، استرس، ورزش)
- سابقه بیماریهای مزمن یا جراحیها
🔹 ۲. معاینه فیزیکی اولیه
- در زنان: معاینه لگن، رحم، تخمدانها و بررسی علائم اختلالات هورمونی (مثل آکنه یا رشد موی زائد)
- در مردان: بررسی بیضهها، اندازه و شکل آنها، واریکوسل یا انسداد مجاری اسپرم
🔹 ۳. بررسی آزمایشگاهی اولیه
برای زنان:
- آزمایش هورمونی (FSH، LH، استرادیول، AMH، پرولاکتین، TSH)
- بررسی عملکرد تخمدان و ذخیره تخمک
- آزمایش خون برای بررسی مشکلات تیروئید یا تخمدان پلیکیستیک
- سونوگرافی ترانسواژینال برای مشاهده تخمدانها و ضخامت آندومتر
- هیستروسالپنگوگرافی (HSG) برای بررسی باز بودن لولههای رحمی
برای مردان:
- آزمایش مایع منی (Semen Analysis) شامل:
- حجم اسپرم
- تعداد و تراکم اسپرم
- تحرک اسپرم
- شکل اسپرم (مورفولوژی)
- وجود عفونت یا سلولهای غیرطبیعی
🔹 ۴. بررسی عوامل روانی و سبک زندگی
درمان ناباروری فقط به مسائل فیزیکی محدود نیست. پزشک ممکن است درباره:
- استرس شغلی یا شخصی
- میزان خواب
- مصرف مکملها یا داروهای خاص
پرسوجو کند و در صورت نیاز، اصلاحات رفتاری را توصیه کند.
🔹 ۵. درخواست آزمایشات تکمیلی (در صورت نیاز)
اگر بررسیهای اولیه به نتیجه نرسد یا مشکوک به مشکلات خاص باشید، ممکن است موارد زیر بررسی شوند:
- لاپاراسکوپی تشخیصی برای بررسی آندومتریوز یا چسبندگیها
- MRI یا هیستروسکوپی برای ارزیابی ساختار رحم
- آزمایش ژنتیک برای هر دو زوج
- بررسی آنتیبادی ضداسپرم
🔹 ۶. تعیین علت و انتخاب مسیر درمان
پس از تکمیل بررسیها، علت ناباروری (یا ناباروری بدون علت مشخص) تعیین میشود و مسیر درمانی مناسب انتخاب میشود که ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- درمان دارویی و تحریک تخمکگذاری
- IUI (تزریق اسپرم به داخل رحم)
- IVF (لقاح آزمایشگاهی)
- ICSI (تزریق اسپرم به تخمک)
- استفاده از تخمک یا اسپرم اهدایی
- رحم جایگزین
آیا درمان ناباروری همیشه موفق است؟
درمان ناباروری همیشه موفق نیست و نتایج آن به عوامل متعددی بستگی دارد. عواملی مانند سن زوجین، علت ناباروری، نوع درمان انتخابی، سلامت عمومی بدن و نحوه پاسخ دهی به درمان نقش مهمی در موفقیت این فرآیند دارند. برای مثال، شانس موفقیت روشهایی مانند لقاح آزمایشگاهی با افزایش سن، به ویژه در زنان بالای ۳۵ سال، کاهش مییابد.
علاوه بر این، در برخی موارد ممکن است علت ناباروری قابل تشخیص یا درمان نباشد، یا بدن به روشهای درمانی پاسخ مطلوبی ندهد. با این حال، پیشرفتهای پزشکی و توسعه روشهای جدید، امکان موفقیت درمان ناباروری را در بسیاری از موارد افزایش داده است.
درمان ناباروری چگونه انجام میشود؟
درمان نازایی به شرایط فرد و علت ناباروری بستگی دارد و شامل روشهای مختلفی است. در مواردی که مشکلات هورمونی یا اختلالات تخمک گذاری مطرح هستند، داروهای محرک تخمک گذاری تجویز میشوند. اگر مشکلات ساختاری مانند انسداد لولههای رحمی یا وجود فیبروم وجود داشته باشد، ممکن است جراحی مورد نیاز باشد.
در موارد پیچیده تر، روشهایی مانند تلقیح داخل رحمی (IUI) یا لقاح آزمایشگاهی (IVF) به کار میروند. همچنین، اصلاح سبک زندگی، مدیریت استرس و در صورت نیاز، استفاده از روشهای جایگزین مانند اهدا تخمک یا جنین نیز موثر است. در ادامه راه های درمان نازایی به تفکیک ذکر خواهند شد:

راه های درمان ناباروری:
۱. داروها (Medications)
- کلومیفن سیترات (Clomiphene Citrate)
- گنادوتروپینها (Gonadotropins)
- متفورمین (Metformin)
- لتروزول (Letrozole)
۲. تلقیح داخل رحمی یا IUI
بارداری با آی یو آی بعد از سه سال ناباروری
۳. لقاح آزمایشگاهی یا IVF
بارداری با آی وی اف
۴. تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم یا ICSI
۵. جراحی
- لاپاراسکوپی
- هیستروسکوپی
۶. استفاده از تخمک، اسپرم یا جنین اهدایی
۷. رحم اجارهای
۸. تغییر سبک زندگی
۹. روشهای جایگزین
- طب سوزنی (Acupuncture)
- گیاهان دارویی (Herbal Medicine)
۱۰. انتقال جنین
بارداری با انتقال جنین
۱۱. فریز تخمک
نکاتی درمورد فریز تخمک
۱۲. فریز جنین
نکاتی درمورد فریز جنین
کاندیدای مناسب برای درمان ناباروری چه افرادی هستند؟
کاندیدای مناسب برای درمان ناباروری افرادی هستند که پس از یک سال تلاش مداوم برای بارداری، بدون استفاده از روشهای پیشگیری، موفق به بارداری نشدهاند. در زنان بالای ۳۵ سال، این مدت به شش ماه کاهش مییابد. همچنین، افرادی که مشکلاتی مانند اختلالات تخمکگذاری، انسداد لولههای رحمی، آندومتریوز یا ناباروری مردانه (مانند کاهش تعداد یا کیفیت اسپرم) دارند، میتوانند از درمان های ناباروری بهرهمند شوند. زوجهایی که به دلایل پزشکی یا ژنتیکی نیاز به روشهای کمک باروری دارند نیز کاندیدای مناسبی برای این درمانها به شمار میآیند. مشاوره با بهترین دکتر نازایی، اولین گام برای تعیین نیاز به درمان است.
آیا قبل از اقدام به درمان نازایی شرایط خاصی نیاز است؟
قبل از اقدام به درمان نازایی، نیاز است که شرایط خاصی بررسی و آمادهسازی شود. ابتدا باید یک ارزیابی کامل پزشکی برای هر دو زوج انجام شود تا علت ناباروری مشخص گردد. این ارزیابی شامل معاینات فیزیکی، آزمایشهای خون برای بررسی هورمونها، سونوگرافی برای بررسی وضعیت تخمدانها و رحم، و تجزیه و تحلیل مایع منی برای مردان است.
همچنین، اصلاح سبک زندگی مانند ترک سیگار، کاهش مصرف الکل، مدیریت استرس و رسیدن به وزن مناسب میتواند در موفقیت درمان تاثیرگذار باشد. در برخی موارد، انجام واکسیناسیون یا درمان عفونتهای احتمالی نیز ضروری است. همکاری با پزشک متخصص برای برنامه ریزی دقیق، نقش کلیدی در آماده سازی برای درمان دارد.
بیشتر بخوانید: بارداری با آندومتریوز
چه زمانی برای درمان نازایی به پزشک مراجعه کنیم؟
زمان مناسب برای مراجعه به پزشک جهت درمان نازایی به سن و شرایط زوجین بستگی دارد. اگر زن زیر ۳۵ سال است و پس از یک سال تلاش منظم برای بارداری موفق نشده است، باید به پزشک مراجعه کند. در زنان بالای ۳۵ سال، این زمان به شش ماه کاهش مییابد. همچنین، در صورت وجود مشکلاتی مانند دوره ای قاعدگی نامنظم، درد شدید لگنی، سابقه بیماریهای رحمی یا تخمدانی یا مشکلات شناخته شده در باروری مردان، بهتر است زودتر به پزشک مراجعه شود.
سوالات متداول
بله، تغذیه نقش بسیار مؤثری در درمان و بهبود ناباروری دارد؛ هم در زنان و هم در مردان. رژیم غذایی مناسب میتواند بر کیفیت تخمک، عملکرد تخمدانها، تعادل هورمونی، سلامت اسپرم و حتی موفقیت روشهای کمکباروری مانند IVF تأثیر مثبت بگذارد
بسیاری از بیماریها میتوانند بهطور مستقیم یا غیرمستقیم بر باروری زنان و مردان تأثیر بگذارند. این بیماریها ممکن است بر هورمونها، تخمکگذاری، اسپرمسازی، عملکرد رحم یا لولههای فالوپ تأثیر بگذارند. در ادامه، بیماریهای شایع مؤثر بر باروری را به تفکیک زنان و مردان بررسی میکنیم:
سندرم تخمدان پلیکیستیک (PCOS)
آندومتریوز
فیبروم رحمی (میوم)
نارسایی زودرس تخمدان (POI)
اختلالات تیروئید (کمکاری یا پرکاری)
افزایش پرولاکتین (هایپرپرولاکتینمی)
عفونتهای لگنی (PID)
چسبندگی رحم (سندرم آشرمن)
یائسگی زودرس
اختلالات تخمکگذاری
چاقی یا لاغری شدید
دیابت
بیماریهای خودایمنی (مانند لوپوس)
نتیجهگیری
در نهایت، درمان ناباروری نیازمند شناسایی دقیق علت و استفاده از روشهای مناسب برای هر زوج است. مراجعه به موقع به پزشک و رعایت توصیههای متخصص میتواند شانس موفقیت را به طور قابل توجهی افزایش دهد. با توجه به پیچیدگی عوامل مؤثر در نازایی، آگاهی، صبر و همکاری زوجین با تیم پزشکی، مسیر درمان را هموارتر میسازد و امید به بارداری را تقویت میکند.